TAN Afdeling Gelre  logoGelre

 
 
 

IMG 4158DKees werd in het voorjaar van 2004 lid van de Traction club en meteen ook van de afdeling Gelre. Vanaf dat moment was hij een regelmatige bezoeker van onze maandelijkse clubavonden en evenementen, bijna altijd samen met Ria.

Kees heeft een actieve bijdrage aan de club geleverd. In zijn werkzame leven heeft hij op een clubavond een presentatie gegeven over zijn werk bij de politie op de afdeling ongevalsanalyse. Zijn verhaal was perfect voorbereid en het was voor ons erg boeiend om zo een kijkje achter de schermen te kijken hoe de politie te werk gaat na een zwaar ongeval.

Ook heeft Kees op een avond een presentatie gegeven over de zeesleper de Elbe, van de rederij waar zijn vader personeelszaken deed. Dit schip was een tijdgenoot van onze Tractions en Kees kon er boeiend over vertellen, dus we hingen aan zijn lippen.

Bij de voorbereidingen van het jaarfeest in 2015, dat we in Arnhem organiseerden, zat Kees in het organisatiecomité en had hij een bijzondere rol. Hij zorgde voor de terreinindeling en had daarvoor een verrekijker met afstandmeter meegenomen, zodat hij het terrein vooraf mooi kon uitmeten en een plattegrond kon maken. We hadden een brocante, restaurant met terras, ruimte voor lezingen, onderdelenbeurs en diverse parkeerplaatsen voor de Tractions en live muziek. Alle deelnemers kregen de plattegrond, die door Kees gemaakt was. Er kwamen 140 auto’s met een kleine 300 clubleden en mensen uit de omgeving. Niemand verdwaalde en het werd een groot succes.

Ook is Kees een aantal keren meegeweest naar een buitenlandse reis. Hij ging een paar keer mee naar Reims, waar ieder voorjaar een grote onderdelenbeurs is, en scoorde daar wat onderdelen voor zijn coupé. Ook heeft hij met Richard met de traction van Richard een reis naar Denemarken gemaakt naar de Deense clubmeeting. Hij keek hier met veel plezier op terug.

Toen het landelijke magazijn geprofessionaliseerd werd heeft Kees een belangrijke bijdrage geleverd. Hij heeft een excelbestand gemaakt van alle onderdelen, voorzien van de nummers uit het technisch handboek. Een echt monnikenwerk, waar je veel geduld voor moet hebben en secuur voor moet zijn. En dat was Kees wel! Daar heeft onze club dagelijks nog profijt van!

Vorig jaar zag Kees bij een bezoek aan een kringloopstation een bijzonder apparaat staan. Hij herkende het meteen, het was een ouderwetse remvertragingsmeter. Deze kostten destijds nieuw rond € 2800 en ze worden voor € 300 op internet aangeboden. Omdat Kees al snel door had dat de kringloopmedewerker er geen verstand van had en ook de lader kapot was wist Kees het ding voor € 10 te scoren. Een clubgenoot had de lader snel aan de praat en Kees heeft het aan de club geschonken. Nu staat het in Atelier Zantinge en wordt het gebruikt voor de technische keuringen van onze Tractions.

De Traction van Kees is geen gewone Traction maar een zeldzame Coupé uit 1935, in Frankrijk Faux Cabriolet genaamd. In 1965 vond de stiefbroer van Kees zijn vader, Gerard uit Ellecom, de auto onder een doek in een garage in Doetinchem. Hij bleek van een armlastige Duitse student te zijn, waar Gerard hem van kocht. Hij voerde hem in naar NL, waarmee de auto het kenteken 17-38-FJ kreeg. Plaatsgenoten van de club, Joop en Jan Zantinge, hebben toen de coupé strak gemaakt en in twee kleuren gespoten. In 1967 nam de vader van Kees de auto van Gerard over en hij werd lid van de toen nog jonge club.

Rond 1970 waren Kees zijn vader en Gerard met de auto in le Mans voor een van de eerste vergaderingen van de Franse club Traction Universelle. Ze maakten een rondje over het circuit en kwamen met foto in een autotijdschrift te staan. Ook is de auto te zien in de zwart-wit film van TAN Zuid-Holland over een TAN clubmeeting rond 1970 die onlangs weer opdook. Daarna ging de auto uit elkaar, er moest veel aan gebeuren.

Toen de ouders van Kees in 1987 waren overleden kwam de auto in zijn bezit. Ria vroeg wel eens “Wat moet je toch met die oude auto?”. Kees antwoordde dan dat hij na zijn pensionering een hobby had en niet in een zwart gat zou vallen. 

In 2004 werd Kees lid werd van TAN, daarmee kwam de coupé voor de club weer boven water. Toen hij nog werkte had hij nog weinig tijd en bovendien stond de auto nog in Maasland, vlakbij Maassluis waar Kees vroeger met zijn ouders woonde. In 2012 ging hij met pensioen en kon Kees beginnen met de restauratie, mede omdat hij een garagebox vlakbij zijn huis kon huren waar hij de auto kon stallen. Dit pakte hij zeer grondig aan, maar dat kostte natuurlijk veel tijd. Hij is een heel eind gekomen, maar heeft de auto helaas niet af kunnen krijgen en er niet meer in kunnen rijden. Toen we hem in juli spraken zei hij daarover “de weg ernaartoe was eigenlijk nog leuker, ik heb er heel veel van geleerd”.

In die 17 jaar hebben we Kees goed leren kennen. Hij was een hele plezierige gesprekspartner met een brede interesse, dus je kon met hem over alles praten. Dat hebben we ook de laatste maanden nog kunnen doen en daar zijn we dankbaar voor. Kees was altijd attent en oprecht geinteresseerd in je en hoe het met je ging. Zelfs de laatste tijd toen het met hem zelf slechter ging informeerde hij er altijd naar.

Plezierig maar ook bewonderingswaardig was zijn nuchterheid, realisme en positieve instelling. Toen hij ongeneeslijk ziek bleek wist hij het beste van de situatie te maken en bleef hij zelf het initiatief nemen in het onderhouden van sociale contacten met zijn clubvrienden. De contacten met alle mensen uit de zorg ervoer hij een verrijking van zijn sociaal leven.

Ook hebben we veel bewondering voor de wijze waarop hij de regie in handen hield over zijn leven en zelf alles geregeld heeft wat er geregeld moest worden, inclusief een goede zorgsituatie voor zijn geliefde Ria.

Kees, een mooie laatste reis gewenst, we zullen je missen maar je blijft altijd in ons hart.